Podróże » Toskania, Włochy

Florencja

5 sierpnia 2011
Brak komentarzy Wyślij stronę Wyślij stronę

Historia miasta – stolicy Toskanii – sięga 59 r. p. n. e., kiedy to Juliusz Cezar założył w tym miejscu kolonię dla byłych żołnierzy. Florentina została zbudowana na wzór obozu wojskowego z dwom krzyżującymi się w okolicy obecnego Piazza della Repubblica ulicami: Cardo o przebiegu północ-południe i Decumanus wschód-zachód. Późniejszy szybki rozwój sprawił, że w III wieku Florencja stała się stolicą prowincji. Po okresie wojen i najazdów kolejny szybki okres rozwoju miasta przypadł na początek XI wieku, gdy pod rządami Hrabiny Matyldy Toskańskiej w latach 1069-1115 Florencja stała się wiodącym miastem Toskanii. W kolejnych wiekach Florencja zyskiwała na znaczeniu, podporządkowując sobie Pizę, Sienę, Pistoię, Arezzo.

Przed 1348 rokiem, kiedy miasto dotknęła klęska zarazy w wyniku czego jego populacja zmalała o połowę, liczba mieszkańców Florencji przekroczyła 90 tysięcy. Trwające od 1434 roku rządy Medyceuszów doprowadziły Florencję do największej świetności. W tych czasach w mieście tworzyli między innymi Leonardo da Vinci i Michał Anioł.

Od 1737 roku w całej Toskanii rządy przejęła boczna linia austriackich Habsburgów, a po wygaśnięciu dynastii panowanie nad regionem przejęła rodzina Lorena. W latach 1801–1808 Florencja była stolicą Królestwa Etrurii. W 1860 Florencja została włączona do Królestwa Sardynii, a w latach 1865–1870 była stolicą Zjednoczonych Włoch.

Najstarszym budynkiem na Piazza San Giovanni jest Baptysterium. w pobliżu wejścia do katedry Santa Maria del Fiore. Historia budynku zaplanowanego na ośmioboku sięga IV-VI wieku. W XI-XII wieku baptysterium przebudowano w okresie romańskim, pokrywając ściany białym i zielonym marmurem. Do środka prowadzi troje drzwi z brązu, z czego najsławniejsze Drzwi Raju od wschodu, zaprojektował Lorenzo Ghiberti. Zdobi je 10 scen z Starego Testamentu oraz postacie biblijne i artystów żyjących w czasach twórcy (projekt wykonano w latach1425 – 1450).

Katedra Santa Maria del Fiore (Duomo) została wzniesiona w miejscu wcześniej istniejącego kościoła katedralnego Santa Reparata z IV w. Prace rozpoczęto 8 września 1296 wznosząc nową świątynię wokół istniejącego kościoła, w którym sprawowano liturgię aż do 1375 r. Następnie zburzono kościół Santa Reparata zburzono. W pierwotnym projekcie wprowadzono różne zmiany. Wschodnią część kościoła ukończono w XV wieku. Kościół konsekrowano w 1436 roku. Fasadę ukończono dopiero w 1887 roku, zatem budowa świątyni trwała blisko 600 lat.
Santa Maria del Fiore ma wnętrze o długości 153 metry, szerokości 38 metrów i wysokości 90 metrów. Kopuła świątyni (w zasadzie przykrycie na planie ośmiokąta) ma rozpiętość 45,4 m (o 2,1 m więcej niż średnica kopuły rzymskiego Panteonu).




słabetakie sobiedobrebardzo dobreznakomite (brak ocen)
Loading ... Loading ...

Dodaj komentarz